Laat op de avond, net terug van een PRI sessie. Ik maak
een beker thee en pak uit de koelkast de geweldige citroentaart die Neeltje van
de buurvrouw heeft gekregen. Als ik het bord in mijn hand heb en de deur weer
dicht doe zie ik achterin de koelkast, in de linkerhoek een rups liggen.
Waarschijnlijk uit de groenten gekropen die ik gister op de markt heb gekocht.
Ik zet het bord met de citroentaart op tafel en loop dan terug naar de
koelkast.
Ondanks dat de rups van alles te eten heeft in de koelkast heb ik in
mijn hoofd dat hij het niet zal overleven in de kou. Als ik hem aanraak, rolt
de rups als een bolletje in elkaar. De kleine zuignappootjes tegen zijn kopje,
die aan de andere kant beschermd wordt door zijn staart. Ik pak de rups eruit
en laat hem een tijdje in mijn hand liggen in de hoop dat hij opwarmt. De rups
voelt koud op mijn hand, ik bekijk hem van dichtbij en de rups beweegt een beetje.
Mijn hond snuffelt enthousiast in mijn hand. Ik doe de keukendeur open en loop
in het donker naar buiten om de rups daar op een blad te zetten. Bij de tweede
stap hoor ik het kraken van een slakkenhuis onder mijn voet en iets verderop
zet ik de rups in de tuin.
Toen ik vanochtend door de tuin liep zag ik een
gebroken slakkenhuis met een glinsterend hoopje slak liggen.door Dennis
Geen opmerkingen:
Een reactie posten